De Hienderheuvel

Im Memoriam

Max (27 juni 1991 – 13 juli 1998)

Onze allereerste hond. Een echte reu. Zelfstandig, rustig en stoer maar met een klein hartje. Een hond die zich niet snel van de wijs liet brengen. We hebben Max in moeten laten slapen na een hersenbloeding. Hij heeft ons voor altijd met het “hondenvirus” besmet.

Honey Joy v.’t Norgerholt (1 februari 1994 – 5 december 2003)

Joy was ons eerste Bernermeisje. We hebben haar nooit voor de fokkerij ingezet omdat zij een entropion had. Dit is een erfelijke oogafwijking waar dus niet mee gefokt mag worden. Ze was ons er echter niets minder lief om. Joy was een aktieve, vriendelijke en sociale Berner die zich in alle situaties goed aanpaste. Spondylose verlamde beetje bij beetje haar achterpoten waardoor ze uiteindelijk geen controle over haar achterpoten had en amper nog kon lopen. Het was erg moeilijk om de beslissing te nemen om deze, verder nog gezonde, levenslustige hond in te laten slapen. Ze heeft voor altijd een plekje in ons hart veroverd.

Anzère v.d. Hienderheuvel (7 maart 1999 – 14 mei 2004)

Anzère was onze eerste Berner die we zelfgefokt hadden. Zij was een dochter van Fay. Zelf heeft zij twee nesten geworpen. Anzère was een een forse dame met een zeer opgewekt karakter. Ze was dan ook vriendelijk tegen iedereen en alles wat hier op het erf kwam. Een vervelende eigenschap had ze ook. Ze vrat werkelijk alles op wat er voor haar neus kwam. Het meest vreemde wat ze ooit naar binnen werkte was een heel floss-touw. Deze is 6 maanden later na een keer overgegeven te hebben weer naar buiten gekomen. Anzère is op 5-jarige leeftijd overleden aan tumoren in haar hals en milt.

Beautiful Lowlands Angel White Sky (9 juni 2000 – 1 februari 2005)

Sky was onze eerste Pyreneese Berghond. Heel aanhankelijk, vol zelfvertrouwen en gek op bezoek. Het liefst ging ze bij visite languit op haar rug op de bank liggen. Kinderen of andere honden hier op het erf, alles vond ze leuk. Sky was de eerste Pyreneese Berghond in Nederland die MAG-gecertificeerd werd. Deze karaktertest wordt gedaan om te kijken hoe het gesteld is met het Maatschappelijk Aanvaardbaar Gedrag van de hond. Sky slaagde met vlag en wimpel.

Sky werd, terwijl ze ca. 8 weken drachtig was, opgenomen op de afdeling Intensieve Zorg van de Universiteit voor Diergeneeskunde in Utrecht. Ze bleek aan de ziekte van Addison te lijden. Ze was uitgedroogd en had een verhoogde hartslag. In aanloop naar de bevalling heeft ze twee keer een bloedtransfusie gehad. Sky is in Utrecht zelfstandig bevallen van 5 pups (4 levend, 1 dood). Voor de 6^e pup moest er toch nog een keizersnede worden uitgevoerd. Sky is de nacht na de bevalling aan een hartstilstand overleden. Haar pups, die door de slechte toestand van Sky prematuur geboren werden, hebben het uiteindelijk ook allemaal niet overleefd. De opeenstapeling van dracht, ziekte, uitdroging, natuurlijk bevalling, bloedtransfusies, keizersnede en stress is Sky uiteindelijk noodlottig geworden. Ze heeft gevochten voor wat ze waard was maar is helaas op 4-jarige leeftijd al overleden. Hadden we van te voren geweten dat ze deze erfelijke ziekte bij zich droeg, dan hadden we haar uiteraard niet meer laten dekken.

Sky was een fantastische hond en zeer geliefd om haar karakter bij degenen die haar kenden. We zullen haar daarom dan ook nooit vergeten.

Funny Fay v.d. Tiliahoeve (31 januari 1996 – 24 oktober 2005)

Fay heeft ons het eerste nest gegeven. Vijf zware pups zette zij op de wereld, hetgeen helaas ten koste van haar rug is gegaan. Reden voor ons om het bij dit ene nest te laten. Fay was een enorme lieve goedzak. Ze was wel van het type “liever lui dan moe” en lag dan ook het liefst de hele dag op de bank, zelfs als de anderen lekker buiten waren. Ze was wat op zichzelf en daardoor ook een hond die je wel eens “vergat”. Overigens liet ze zich niet vergeten wanneer er geknuffeld of gegeten moest worden. De benaming “knuffelbeer” misstond haar dan ook zeker niet!

Fay heeft ruim vijf jaar accupunctuurbehandelingen gehad om haar rug goed te laten functioneren. Voor ons zijn dit extra jaren geweest. Fay wilde de laatste dagen van haar leven niet of nauwelijks meer eten of drinken. Ze wilde ook eigenlijk niet meer naar buiten. Uit onderzoek bleek dat haar lever niet meer goed functioneerde. Ondanks de medicijnen en aangeboden lekkere hapjes gaf ze de strijd op en hebben we haar in laten slapen. Ze was een trotse dame en met trots denken we dan ook aan haar terug.

Bryan v.d. Hienderheuvel (14 maart 2001 – 18 januari 2008)

Bryan was lang onze enige knul tussen alle dames. Hij was een zoon van Anzère en dus een kleinzoon van Fay. Hij leek dan ook in veel opzichten op zijn moeder en oma. Bryan is nooit voor de fokkerij ingezet omdat hij aan allebei zijn voorpoten werd geopereerd. Bryan kon door zijn onstuimigheid, mede door zijn grootte (71 cm) en gewicht (65 kg), soms gevaarlijk zijn. Voor je het wist kegelde hij je omver. Er was bij ons tot op heden geen andere hond die zo blij was met zichzelf als hij. Hij kwispelde werkelijk van staartpunt tot neus. Altijd vrolijk en aanhankelijk en gek op “zijn meisjes”. We zullen deze imposante jongen dan ook nooit vergeten!